والأرضيات كشقّ القمر وإقبال الشجر و تسبيح الحصى وأمثالها ممّا لا يحصى ، وفوّض امورها إليهم من التحليل والتحريم والعطاء والمنع وإن كان ظاهرها تفويض تدبيرها إليهم ، « فهم يحلّون ما يشاؤون » ظاهره تفويض الأحكام ، كما سيأتي تحقيقه . « 1 » البته ادلّه بيش از اين است ، و ما به برخى ادلّه عامه و مطلقه و خاصه بسنده كرده و به كلمات بعضى از بزرگان استشهاد نموديم . علاوه بر اين كه شكّى نيست ائمّه عليهم السلام داراى دو جهت هستند : 1 . علم به ملاكات احكام ، 2 . عصمت . پس وقتى ائمّه داراى اين دو جهت كه هم معصوم و هم عالم به مصالح و مفاسد باشند ، هيچ بعدى ندارد كه خداوند متعال به آن بزرگواران نسبت به احكامش - كه يك سلسله اعتبارات هستند - اذن در تصرّف داده باشد . پيروان اهل بيت پيروان خدا هستند مَنْ والاكُمْ فَقَدْ والَى اللَّهَ وَمَنْ عاداكُمْ فَقَدْ عادَى اللَّهَ ؛ كسى كه ولايت شما را بپذيرد ولايت خدا را پذيرفته و كسى كه با شما دشمنى ورزد با خدا دشمنى ورزيده است . اين فراز مىتواند هم نتيجه‌اى براى جمله‌هاى پيشين باشد و هم فراز جداگانه‌اى باشد كه به ما سبق ربطى نداشته باشد . وقتى بازگشت خلق به شما و حساب آنان به دست شما شد ، نتيجه اين كه هر كس از شما پيروى كند از خدا پيروى كرده است و مورد رحمت و مغفرت خدا و اهل نجات و رستگارى در آخرت

--> ( 1 ) . بحار الأنوار : 25 / 341 و 342